Najpierw kibice

11.08.2009 | 05:00

Jeszcze do wczoraj nie wszyscy byli przekonani, czy Ludovic Obraniak zjawi w Warszawie.

skomentuj

Bo choć odebrał już polski paszport, choć miał już zarezerwowany bilet do Polski, to ciągle pojawiały się głosy, że za tym powołaniem kryją się jakieś menedżerskie interesy i że zamiast Obraniaka, do PZPN-u przyjdzie faks: „jestem kontuzjowany, nie mogę stawić się na zgrupowaniu". A potem przypomni sobie o nim selekcjoner Francji i Obraniak wybierze grę dla Trójkolorowych.

W sumie nie zdziwiłbym się, gdyby tak się stało, bo ani o władzach PZPN, ani o Beenhakkerze nie można powiedzieć, że robili wszystko, by przekonać piłkarza Lille go gry dla Polski. Prezes Grzegorz Lato nie kiwnął palcem, a i Leo jakoś trudno było się zmobilizować, by wsiąść w samolot i porozmawiać z nim w cztery oczy. A przecież wie doskonale, że mamy do czynienia z piłkarzem z kategorii „international level". No, ale wczoraj w południe obawy zostały rozwiane - Ludo pojawił się na Okęciu.

Mamy z tego powodu podwójną satysfakcję. Po pierwsze, „Przegląd Sportowy" w dużym stopniu pomógł przekonać go do gry w biało-czerwonych barwach. Po drugie, po prostu jest to znakomity piłkarz, który wniesie nową jakość do drużyny.

Pierwsze wrażenia z kontaktu z treningu z polską kadrą? Mamy do czynienia z zawodnikiem, który słowo „kompleks" utożsamia co najwyżej z kompleksowym wyszkoleniem. Po polsku potrafi powiedzieć tylko „cześć" i „dziękuję". Ale braki językowe nadrabia piłkarskimi umiejętnościami. I przede wszystkim szanuje kibiców. Przykład? Wczoraj na lotnisku czekał na niego Jan de Zeeuw. Zanim jednak dyrektor kadry przejął Ludo, piłkarz stanął przed dziennikarzami i bez najmniejszych oznak zdziwienia czy zakłopotania odpowiadał na pytania (po francusku). Nie reagował na ponaglającego go de Zeeuwa. Nie powiedział tego głośno, ale widać, że miał na końcu języka: „Pardon Jan, najpierw kibice".